تغییر عملکرد باکتریهای روده در بیماری دیابت نوع 1 و تأثیر آن بر پیشرفت بیماری
17 اکتبر 2016- محققان دریافتند که حملات سیستم ایمنی بدن به سلولهای بتا در پانکراس می‌تواند تولید یک ویتامین بنام تیامین را که توسط باکتریهای روده‌ای تولید می شود، تغییر دهد و وضعیت بیماری دیابت نوع 1 را وخیم تر نماید.
این یافته‌ها به معنای اهمیت تغییرات درعملکرد میکروبیوم روده است که می تواند در تشخیص و درمان دیابت نوع 1 بکار گرفته شود.
این پژوهش که در مجله Nature Microbiologyمنتشر شده است، نشان داد در حالیکه ترکیب فلور روده بین بیماران مبتلا به دیابت و افراد سالم تفاوت بسیار کمی با هم دارند، اما باکتریهای روده گاهی مجبور به انطباق با تغییرات ایجاد شده در محیط زیست خود هستند.
هنگامیکه سیستم ایمنی به سلولهای تولید کننده‌ی انسولین در پانکراس حمله می‌کند، باکتریهای روده ژنهایی را روشن یا خاموش می کنند، در نتیجه ی تخریب سلولهای بتا، تغییراتی در تولید مقدار پروتئین ها و ویتامین‌ها توسط باکتریهای روده ایجاد می‌شود. این موضوع سبب می‌گردد گاهی باکتریهای روده‌ای مقادیر متفاوتی ویتامین تیامین تولید کنند که می‌تواند واکنش‌های متابولیکی نامطلوب را تسریع کرده و وضعیت یک بیماری (مانند دیابت نوع 1) را وخیم تر کند.
نویسنده‌ی ارشد این مقاله، دکتر Heintz-Buschartو همکارانش در مرکز سیستمهای بیومدیسین لوگزامبورک (LCSB) نمونه‌های مدفوعی که شرکت کنندگان در این مطالعه (افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و افراد سالم) در مجتمع بیوبانک لوکزامبورگ (IBBL) داشتند را آنالیز نمودند.
آنها تفاوت آشکاری بین گونه‌های باکتریایی موجود در روده‌ی افراد مبتلا به دیابت و افراد غیر دیابتی نیافتند، برخلاف عقیده‌ی بسیاری از دانشمندان که برای مدتهای طولانی بر تفاوت میکروبیوم افراد دیابتی وغیر دیابتی تائید داشتند.
اما آنها تفاوت آشکاری درعملکرد باکتریهای روده‌ی افراد مبتلا به دیابت و افراد سالم مشاهده کردند. این تفاوت‌ها در افراد مبتلا به دیابت، هنگامیکه سیستم ایمنی به سلولهای بتا حمله می‌کند، افزایش می یابد. با تغییر میزان تولید تیامین توسط باکتریها، باکتریهایی که زمانی مفید بودند به یک عامل خطر بهداشتی تبدیل می شوند و می‌توانند بیماری فرد را تشدید کنند. محققان هنوز نمی‌دانند که آیا باکتریهای روده‌ای در این مورد ترجیح می‌دهند که تولید تیامین را افزایش یا کاهش دهند؟
تحقیقات قبلی نشان داده است که کمبود ویتامین تیامین بسیار مضرتر از افزایش میزان آن در بدن است. در بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 و 2، کمبود این ویتامین ممکن است خطر ابتلا به عوارض میکروسکولار مانند رتینوپاتی، نفروپاتی و نوروپاتی را بر اثر افزایش مقدار قند خون بدتر کند.
این نتایج دارای دو پیام است: اول اینکه درمان با دوز بالایی از تیامین ممکن است با گسترش عوارض شایع دیابت که با خطر بالای بیماریهای قلبی عروقی و مرگ و میر مرتبط است، مقابله کند و دیگر اینکه کاهش ناگهانی مقدار تیامین می‌تواند به عنوان یک بیومارکر برای تشخیص دیابت نوع 1 در مراحل اولیه بکار رود.
منبع:
www.diabetes.co.uk/News/2016/oct/change-in-gut-bacteria-in-type-1-diabetes-could-affect-disease-development-92170269.html